اندک زمانی است که از 12 اردیبهشت و هفته گرامیداشت مقام معلم گذر کرده ایم و شاید خالی از لطف نباشد که با کمی مداقه و رصد بیشتر، به دور از جو زدگی و تعارفات معمول رسانه ای، بتوان نگاه واقعی به معلم و جایگاه حقیقی مقام معلم را در نظر برخی عوام و خواص بررسی کرد. ما دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان به عنوان نسل جدید و خون تازه در رگ های آموزش و پرورش ، همواره از قدر و احترام به معلمان پیشکسوت و کرامت و منزلت ایشان و کم لطفی های فراوان در حق ایشان سخن به میان آورده ایم و خود تا آنجا که امکان عمل داریم قدردان زحمات بی دریغ ایشان بوده و هستیم. اما امروز و اکنون، آنچه قلب ما را به درد آورده است ، بی مهری های کم نظیر به نومعلمان و دانش آموختگان دانشمند و ارزشمند دانشگاه فرهنگیان است. کسانی که حتی پیش از آغاز به کار و ورود رسمی به مجموعه آموزش و پرورش نیز آماج حمله های بی دلیل ، بی محتوا و گاه کینه توزانه می شوند.
از بدو تاسیس دانشگاه فرهنگیان تا لحظه حاضر، بسیارانی بر دانشگاه فرهنگیان بی درنگ و مهابا تاخته اند و موجودیت این دانشگاه را زیر سوال برده اند. البته که هر نفس عاقل و سلیمی پذیرنده نقد های سازنده است ، آنچه ما نسبت بدان گلایه مندیم ، پشت پا زدن به واقعیات ، لگد مال کردن اخلاق و منطق و ارزشهاست. درد آور است که برخی مسئولین، عمدتا در چارچوب نگاه قطبیده خود، گاه در توجیه کم کاری هایشان و گاه صرفا چون دانشگاه فرهنگیان به مذاق و سلیقه‌شان خوش نمی آید ، حمله و توهین به دانش آموختگان این دانشگاه را مستمسک تسویه حساب های جناحی و شخصی خود می‌کنند. خواصی که میبایست مدافع تربیت معلم ملی کشور باشند، مسئولینی که داعیه دار دغدغه‌مندی آموزش و پرورش و نهاد فرهنگ کشور هستند و موظف اند نگرش عموم مردم را مثبت و مایل سازند، خود عامل دوری و منفی نگری به آموزش و پرروش کشور شده اند. خواه آن استاندار و وزیر در پی برچیده شدن دانشگاه فرهنگیان بود ، خواه آن روحانی که برخی دانشجومعلمان را منافق و دانشگاه فرهنگیان را منافق پرور میخواند، و یا اخیرا معاون یکی از ادارات کل آموزش و پرورش کشور، که خروجی های دانشگاه فرهنگیان را فاقد کیفیت و استاندار حداقلی دانسته‌اند. از هر جناح و دسته و در هر سطح و مقام ، حمله کنندگان به نظام تربیت معلم کشور ابتدا میبایست پاسخگوی کم کاری ها و بی توجهی ها و عدم حمایت خود از دانشگاه فرهنگیان باشند. صلاحیت و شایستگی های شما را چه کسانی احراز و تایید کرده اند؟ با کدام سنجه به شخصیت کاری و هویت آکادمیک قریب به 200 هزار دانشجو و دانش آموخته دانشگاه فرهنگیان میتازید؟ مگر نه آنکه در جایگاه مسئولیت بالاتر نشسته اید و باید پاسخگوی اقدامات ملی و استانی خود باشید؟ برای اعتلای مقام معلم چه کرده اید و برای حمایت از نظام تربیت معلم چه قدمی برداشته اید؟
ما نومعلمان و دانشجومعلمان ، اجازه نمیدهیم نگاه رعیت مآبانه و از بالا به پایین عده ای مسئولین ، هویت علمی و توانمندی های مارا زیر سوال ببرد ، ما ولی نعمتانی هستیم که به واسطه حضور ما ، بسیاری از شما پست و مقام گرفته اید و تلاش های ما را در کلاس واقعی و مجازی ، مفتخرانه گزارش می دهید .
دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان رنگ و بوی جناحی نمیگیرند و به صرف زبان و قلم راندن به کام عده ای ، کلاس درس را با پست و سمت های گذرا دلمشغولی های کوچک عوض نمیکنند- هرچند آنان که مسئولیت پذیرفته اند نیز پاسخ اعتماد هارا داده اند و خوش درخشیده اند- ما نه در برابر توهین ها و زخم زبان ها ساکت مینشینیم و نه کورکورانه دفاع میکنیم، بلکه نگاهمان فراجناحی و ملی ، فراسازمانی است و دانشگاه فرهنگیان را مقدسی بلا اشکال نمیدانیم ، بلکه آن را ذیل نگاه راهبردی و کلان نگر به نظام تربیت معلم ملی به شمار می آوریم که نیازمند حمایت های فوری و جدی است ، نه انکار و تهمت و نفی و نکوهش. انجمن دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان ، به نمایندگی از دانش آموختگان عزیز و ارزشمند این دانشگاه ، از همین لحظه و بدین واسطه پذیرای تمامی نقد های سازنده و دلسوزانه است و البته ، آماده است تا با آنانی که بار ها زبان به تندی در رد هویت و شخصیت کاری و علمی ما رانده اند ، در فضایی پالوده و اخلاقی و علمی ، به مناظره بپردازد. آخر الامر امیدواریم همه آنان که دغدغه کیفیت و صلاحیت دارند ، ابتدا از خود آغاز نمایند و کفایت و شایستگی هاشان را به اثبات برسانند ، قطعا و تنها در این صورت است که کلام ایشان نافذ و نقدشان قابلیت شنیده شدن پیدا خواهد کرد.
